Genel olarak başına kocaman bir "ben" alan, sorgudur.
Zaman zaman atak halinde yaşanır. Peşinden bir ton çoğunlukla abuk soru bombardımanı gelir:
- Niye aynı semtte yaşadığımız halde hiçbir ortaokul arkadaşıma rastlamıyorum, herkes gibi.
- Niye yerde öylesine duran bir 5 liracık bile çıkmıyor önüme, niye cebimde niye yolda değil.
- Niye...
Bir süre sonra biten fırtına gibi bir içsel sessizlik hali yaşanır, sonra hayatın hay huyuna katılınır tekrar.
