kimileri eylemleriyle kimileri de söylemleriyle yapar puştluğunu. ahmet kaya söylemleriyle bölücü başı, imralı canisi, bebek katili apo'nun posterinin önünde, apo'ya methiyeler düzen şarkısını okumuştur.
yurt dışına kaçtığında "arabamı şerefsizlerin ülkesinde bıraktım" demiştir. yine bir konuşmasında "ölen her gerilla için üzülüyorum, çünkü o da bir insan, ölen her insan için üzülürüm" demiştir.
bir ana kuzusuna, bir askere kurşun sıkan, kundaktaki bebeği bile öldürmekten çekinmeyen kalleş bir örgüt mensubunun ölümüne birisi neden üzülür diye sordunuz mu hiç kendi kendinize?
gerçi adam insan olduğu için üzülürüm demiş. ne kadar samimi acaba?
onun foyasını ortaya çıkarmak için şu soruyu kendisine yöneltmek isterdim; "peki bir tecavüzcü, bir kadına tecavüz ederken öldürülse ona da üzülür müsün?
ya, çocuk istismarcısı? ee onlara da insan olduğu için üzülürsen senin soyunu sopunu s..yim be a.. koyduğumun teröristi demek isterdim mesela.
ama ölmüş, Umurumda değil, beni sadece onun hala terörizm sempatizanı olmadığını iddia eden ve şu yavşağı hala masum göstermeye çalışan insanlar ilgilendiriyor.
