Bir filmde bir sahne vardı. Adam o kadar çok paraya sahipti ki belli olmasın diye bahçesine gömüyordu paraları çuvallarla. Bir zaman sonra artık küreği toprağa her vurduğu yerde para çuvalına denk geliyor ve artık gömecek yer bulamıyordu. Kurtulamıyordu onlardan.
O kadar çok vicdanı çalınmış insan var ki bu mücevher ile yaşamak çok ağır gelir birçoğumuza ve bu kadar değerli birşeyin yükü ile yaşamayı kaldıramayıp ya saklarız onu, ya da fırlatıp atarız boşluğa. Ama çoğumuzu gelir yine de bulur kendisi. Ona hazır olmak zorundayız. O da kalmazsa yıkılsın bu boktan dünya siktirsin gitsin bir kara deliğe.
