Şu sıralar biraz uykusuz geçen günün karanlık kısmı.
Nedendir bilmem geceleri duygu ve düşüncelerim cok daha derinleşiyor. Gündüz gülüp geçtiğim basit bi sey gece saatlerce kafami kurcaliyor. Daha cok özlüyorum. Daha cok seviyorum. Daha cok nefret ediyorum.
Sanirim birazda kendinle başbaşa kalmaktan dolayi ortaya çıkan bir durum. Gündüzün kalabalığı,gürültüsü, yanındaki insanlar, görüntüler sesler yokken kendiyle başbaşa kalıyor insan. Dısaridan hicbir etken olmadan gerçek düşünceleri ve hisleriyle. Ancak o zaman kavrayabiliyor bazı seyleri.
