Türkiye’de bireyler evlenmiyor. Aileler ve hatta akrabalar evleniyor. Bireysellik olmadan gelişme olmadığı için saçma sapan, anlamsız, yarrak, kürek akrabaları da hayatınıza dahil etmek mecburiyetinde kalıyorsunuz. Normalde suratına dahi tükürmeyeceğiniz salak tiplerle, sırf eşinizin akrabası diye aynı ortamlarda bulunmak mecburiyetinde kalıyorsunuz. Bu zorlama durum da illa ki bir yerde patlıyor ve saçma sapan durumlar ortaya çıkıyor. Türkiye’de evlilik insanları ciddi anlamda kısıtlıyor. Hatta bir yerde kısıtlamaktayı da aşarak insanların kişiliğini ve kişisel gelişimini öldürüyor. Bir noktadan sonra hayatınız hep fedakarlık yapmakla, sabretmekle ve susmakla geçiyor. Evlilik çok büyük sıkıntıları içerisinde barındıran bir müessese. Kendinizden, kişiliğinizden fedakarlık yapacaksanız evlenin. Sabırlıysanız evlenin. Ama bilin ki çok sıkıntılı bir müessese. Her şey dışarıdan göründüğü kadar toz pembe değil. Ha bir de evlilik özgürlüğü kısıtlamıyor. Özgürlüğü yok ediyor. Evlendikten sonra özgürlük, serbestlik gibi kavramları tamamıyla unutun. Ha ayrıca çok da masraflı, ekonomik olarak oldukça ağır sorumluluklar yükleyen kurumdur evlilik. Hiç oturmayacağınız lüks salon takımına bir dünya para harcayarak, kendinizi aylarca sürecek kredi ödemesinin altına sokup, bunun anlamını sorgulayabilirsiniz.
