hiç bir zaman geçmeyen, dinmeyen bir sızı olarak aynı yerinde kalacak olan insan. Nerede zayıf, savunmasız, sessiz, yaşlı bir kadın görsem hep onu hatırlayacağım. Gidip sarılıp, ben senin yanındayım, demek isteyeceğim... Olmayacak, yine ellerim bomboş geçeceğim o mağdur bakışların önünden. Hep aynı sıcaklıkta kalacak kabuğu, merhemi olmayan yaranın Ve Zaman öylesine alıp götürmüş olacak ki insanı, aradığın ilacın çoktan bitmiş olduğunu fark ettiğinde her geçen gün tükeneceksin; Annenin Gözlerine baktıkça yavaş yavaş...
