https://galeri.uludagsozluk.com/r/1710920/+
Herkesin gözlerindeki acıyı görmenin dayanılmaz yalnızlığı bu
kaçışlarım yorgunluktandır
Tüm uzaklaşmalarım sizlerin huzuru içindi oysaki;
Boğulduğum denizlerde her biriniz bağımsız, donuk bakışlı balıklardınız ve ben
Bilirdim ki sesimi hiç bir zaman duymayacaktınız.
çırpınmaya mahkum bir yalnızı oynadım aranızda.
Zaman zaman kendim gibi birisini bulmak istedim, Yoktunuz
inan ki yoktun...
Bilin istedim ben ayrılalı çok oldu; Hem de çok sessizce, sanki hiç doğmamış gibi, bu hayatın tanığı olmamış gibi geçtim aranızdan. Gözlerim şahit olduğu her şeyi sildikten sonra ellerim...
Bir nefes bulmak, sarılmak istedi; Havayı dövüp durdu. Son kez selamını verdi ten sıcaklığına hasret her sancıya
ve sonra ben...
Ben kayboldum.
