Bugün hunharca gerçekleştirdiğim bir eylemdir. Bağıra çağıra. Kendi kendime ama. Biri bakarken duyarken ağlayamıyorum. Anca gözlerimden dökülüyor sessizce.
Ağlamak hiçbir çaresizliği değiştirmiyor çözüm bulmuyor maalesef. Ama 3 saat boyunca kalbinde sinsi bir yılan gibi duran sisi dağıtıyor bir süreliğine.
