öncelile belirteyim, siyasi olarak 3 büyükler diyebileceğiniz, hatta türkiyede var olan partilerin hiç birisine oy vermeyen birisi olarak bu yazıyı yazdıgımı bilmenizi istiyorum.
Herşeyden önce, bizler insan ve insanlık görevi olarak, sokakta gördüğümüz yaralı bir kedi-köpeğe nasıl destek olduğumuzu lütfen gözlerinizin önüne getirin.
Yolda bir kaza gördüğümüzde, içimizin nasıl acıdığını düşünün.
daha sonra imkansızlıklar içerisinde bulunan Suriyede yaşayan insanları.
Bakın lütfen burayı iyi okuyun. --- suriyede yaşayan insanlar --- Onlar insan.
Evet, erkeklerinin gidip kendi memleketlerinde savasması gerekir. Türkiyede bulunmaları doğru değil.
Ancak, kadın ve çocuklar ?
4-5 yaşındaki dünyanın nasıl bir yer olduğunu öğrenemeden, yollara düşmüş o sabi çocuklar ?
onlara da mı acımıyorsunuz ?
içinizde bir çok anne ve baba var.
Babaları geçiyorum. Anneler, Çocuklarınız için onların yaptıklarını yapmak zorunda kalmak istermisiniz ?
farklı bir ülkede yaşamak zorunda olmak, ve orada herkes tarafından dışlanmak ? sokakta yürürken hakarete uğramak ? çocuğunuza sıcak bir süt içirebilmek için dilenmek istermisiniz ?
Bu kadınlar bunu yapıyor. Onlar anne! kutsal varlıklar.
insan olarak Sahip cıkmamız gerekirken, onlar hakkında konusulanlar içimi acıtıyor.
Biz, türklüğü de geçiyorum, insan olarak bu kadar gaddar olamayız. Olmamalıyız.
Siyasi iktidar, hatalı politikalar izlemiş olabilir. bu konuda haklı olabilirsiniz. Ben olsam,
Tüm suriyeden göçen vatandaşları, sınıra yakın bölgelerde, insani koşullarda yaşanabilecek kamplar oluşturur, oraya yerleştirir, asla bu kamp dışına cıkmalarına müsaade etmezdim. Ancak, o kamp içerisinde de, bizim gibi, insanca yaşayabilmelerine imkan tanınması gerekir.
