şampiyon olamayışımıza bazı maçlar nedeniyle kızgınım biraz ama hiç üzgün değilm.
futbol, kupa, kazanma bizim sadece tutkumuzun somut örneği. beşiktaş armasını gördüğümde duyduğum heyecan o sıcaklık şampiyon olduğumuz günün bir tık altında değil.
nasıl bir sevgi lan bu, ana baba çocuğunu bu kadar seviyordur ancak...
bu bir şampiyonluk önemli değil ya yazısı değil, şampiyonluk çooook çooook önemli ama şampiyon olduğumuz günde aynısını yazdım...
bir an düşününce hayat ne kadar renksiz olurdu beşiktaş olmasa...
