çalışılan kişiye, çalışan kişiye göre değişiyor sanırım bu eşik.
bazı patronlar sıra dışıdır. ışıldarlar. sizi de son ana kadar zorlarlar.
bazı çalışanlar iş odaklıdır. kimsenin bir şey demesine gerek yoktur. yanlış yaptıklarında gece uyuyamazlar. bazılarınınsa direnci düşüktür, alıngandır, hassastır.
çörçil olabilir emin değilim. bir danışmanına diyor ki şu konuda rapor hazırla.
adam hazırlıyor, masasına bırakıyor. ertesi gün raporun üstünde not;
bu kadar mı?
raporu alıyor adam, daha iyisini hazırlıyor ve masasına bırakıyor. ertesi gün yine bir not;
yapabileceğinin en iyisi gerçekten bu mu?
adam delirecek noktaya geliyor. neyi atlıyorum daha ne yapacağım diyerek raporu alıyor ve yine çalışıyor.
bu kez raporu masaya koymayıp kendi götürüyor. en iyisi bu, yapabileceğimin en iyisi bu kadardı. olmuyorsa istifa edebilirim diyor. çörçil, gülümsüyor. artık okuyabileceğim kıvama gelmiş deyip raporu okumağa başlıyor.
bakın bunu iş dünyasına uyarlayalım.
böyle bir adamla çalışıyorsanız ne yaparsınız? misalen arz ettiğim hadise mobbinge girer mi? bence net girer. ama pes etmeyip çörçil gibi bir adamdan, parayla satın alamayacağınız şeyler öğrenebilirsiniz. tabi bu, hayata bakışınızla alakalı. gayet tabi "off iş, iştir. anlam yüklemeye gerek yok" diyip istifayı basabilirsiniz.
