ankarada tek-tük çevreye serpiştirilmiş organizmalar.
dün karanfil sokak'ta önümden geçen 5-6 emo'ya bakıp artık nasıl bir içgüdüsel harekettir ki "siktirin gidin ulan" diye bir hönkürmede bulundum. kendimi bir an elim havada emolar harici milletin bana bakar vaziyette yakaladım. elimi aşağıya yavaçca indirdim. aslında o yavaş inen eli yumruk yapıp emoların peşinden koşsam, iki-üçüne geçirsem bana bakan millet de bana katılacak emolarının nesillerini tehlikeye atacak bir eyleme başlayacaktık.
