bir ülkede iki adam varmış. biri diğerine "züriyetsiz" demiş. öbürü de "şerefim üzerine yemin ederim ki ben seni yüce divanda vatana ihanet suçundan yargılatacağım" demiş. birbirlerini günahları kadar sevmezlermiş. sonra bir kadın gelmiş. bu ikincisine "sen artık yoruldun. az dinlen. sen koltuğu bana verirsen ben bu adamı koltuğundan indiririm" demiş. ilki de bakmış bu kadın ikincinin koltuğunu alırsa sıra kendisine gelecek; bunlar kız kardeş gibi el ele tutuşmuşlar. birinci adam "ben bu kadını kovalayım sen de beni başkan yap" demiş. anlaşmışlar. kadını kovmuşlar. kadın kendi koltuğunu kurmuş. yine korkmuşlar, kiraladığı salonları iptal ettirmişler. yetmemiş sokakta miting için platform kurmasını engellemişler. yetmemiş sırf bu seçime giremesin diye 6 ay erkene almışlar.
korkunun ecele faydası yok beyler. masalistan cumhuriyetinde bazen iyiler de kazanır.
edit: anlattığım hikayedeki kadının meral akşener hanımla zerre alakası yoktur. tüm kişiler ve kurumlar uydurmadır. zira bu ülkede bazı insanlar yola kefenlerini giyip çıktılar.
