Kafadan falan uydurduğum yok. tamamiyle gerçektir ve yaklaşık 10 dakika önce yaşanmıştır.
Elektriklerin kesilmesiyle bilgisayar başından kalkan ben, oturma odasına giderek kendime uğraşacak birşeyler arıyordum.
Hemen gözüme annemin okumakta olduğu gazete ilişti ve almak için çabaladım.
anne - hoşt köpek. bilgisayara otursan bi dert oturmasan bi dert
ashaf - ama anne ?
ashaf - neyse elektrikler geldi bile eheheheh..
o esnada babam araya girer ve final cümleyi kurar;
- ağlayan çocuklar gibi. nasıl bebeğin ağzına emziği verirsen susar. aynı bu da bilgisayara oturunca uysallaşıyor. hayat işte.
