Eğer ölmek hiçbir zaman kötü olmazsa, hiçbir zaman iyi de olamaz. Eğer ölüm bizi zararın erişebileceğinden uzağa götürüyorsa, herhangi bir faydanın erişeceğinin ötesine taşıyor demektir. Ölmek hiç var olmamaktır ve var olmamakla ilgili olarak kötü hiçbir şey olmadığından dolayı, hoş olan bir şey de yoktur. Kimse ölü olmaktan keyif almaz veya var olma yükünü üzerinden attığı için rahatlamış hissetmez. Ölüler hiçbir zaman yakınmaz fakat keyif de almazlar ve aynı nedenden dolayı artık yoklardır. Eğer bu, ölümün bize zarar veremeyeceği ve ondan kaçınmamız gerekmediği anlamına geliyorsa, aynı zamanda ölümün bize herhangi bir iyiliğinin de dokunmayacağı ve onu amaçlamak için herhangi bir iyi nedenimizin hiçbir zaman olmayacağı anlamına da geliyor. Şu an ölmek ile 10 yıl boyunca şiddetli bir şekilde işkenceye maruz kaldıktan sonra ölmek arasında iki tercihle karşılaşıldığında bütünüyle kayıtsız olmalıyız. Ölümün bizim için önemsiz olması böyle bir şey olurdu.
