Çıldırttığım hâlde evladı olduğum için hep yanımda sanırım.
Küçükken deli yemek seçerdim, hâlâ öyle.
Devamlı hastalanırım, insanların gözünde, "bu kızın sayılı ömrü mü var acaba?" bakışı vardır. Bence eğlenceli ama annem ağlıyor.
Şimdi çok seviyorum dediğim bir şeyden üç saniye sonra nefret edebilirim.
Ben olsam benimle uğraşmaz en yakın cami avlusuna bırakırdım.
Fazlasıyla soğuk bi yapım var. seni seviyorum demem sürekli, sevgimi başka şekilde belli etmeye çalışırım.
Annem duygusal. Devamlı onu ne kadar çok sevdiğimizi söylememizi istiyor, göstermem yeterli gelmiyor. Ablam sağ olsun ikimize yetecek kadar yalaka da annemi üzmemiş oluyorum.
Annelerin eli ayağı öpülür ya. Hatta Şimdi kaldırıp elini, kolunu, bacağını allah ne verdiyse öpüCem, aşka geldim.
