"ve sözcükler asar kendini, dilimden kurulan sensizliğin darağacına... kelimeler tutsak olur yokluğunun kelepçesinde. yokluğundur ya aslında, varlığına duyduğum özlemin adı..yine de varlığımı fısıldarım yokluğunun kulaklarına... ille de sen ve ille de sen diye."
mısralarını daha biz yokken bana ithafen yazmıs ; biz diye bisey kalmadıktan sonra , okudukca hüzünlendigim , zamanın aslında degismez denen seyleri bi cırpıda degistirebildigini bi kez daha kanıtlamıs , herseye ragmen cok degerli olan , belki de hala özlemi duyulan kişi ..
