hani mama isteyen çocuk ağlarya işte ben de küçücük yaşımda bu takım yenilirken ağlayarak aşık oldum daha sevgi nedir bilmeden. garipti içimde ki duygular. neden ağladığımı bile bilmiyordum. ben ağlarken etrafımda ki insanlar bana bakıp bakıp gülerdi. neden gülerlerdi onu da bilmiyorum. dedim ya neden ağladığımı bilmiyordum. belki renklerini seviyordum, belki ismini, belki de büyüyordum.
galatasarayla ne zaman tanıştığımı, isminin galatasaray olduğunu ne zaman öğrendim hatırlamıyorum. içimde ki aşk ne zaman alevlendi inanın bilmiyorum. babam bazen zor maçlarda yasaklardı galatasaray maçlarını izlemeyi. hani olur da takım yenilirse ağlamama dayanamazdı. susmazdım ki. ağlayarak uyurdum sanırım. uyandığım zaman ne zaman uyuduğumu bilmezdim.
şimdi büyüdüm. eşşek kadar adam oldum. kalbimde ki yeri her geçen gün biraz daha sağlamlaşıyor. halen ağlıyor muyum ? onu mu soruyorsunuz ? ağlamıyorum. daha beteri, içim içimi yiyor mağlup olunca. en azından ağlayınca rahatlıyordum.
