Kabul belki ilk defa her şey bu kadar çaresiz hissettirdi ya da boşveremedim canımı yakan şeyi... Ama yine de onu bilmek hissetmek kadar güzeli var mı? Hele ki böyle güzel bir şey için herkesi karşına almak.. Bu kendimle gurur duymama sebep oluyor. Iyiki diyorum ışte.. Mutluyum her şeye rağmen diyorum. Ya seviyorum ve seviliyorum diyorum insan nasıl mutlu olmasın zaten.
Korkuyorum üzülüyorum ama ben hepsinden öte mutlu ve şanslı hissediyorum.
