9339.
-
Sabaha gebe bir gece,
hüzün mü yoksa huzur,
gözler dalgın gönül aydınlığa gebe
inatla direniyor uyumamak için
deli gibi beklediği sabahı
feda ediyor işte hayat yükünün çilesine aydınlığı..
hepimiz sadece daha çabuk sabah olmaması için uyumuyoruz nedense uyuyunca hemen sabah oluyor oysa gecenin sessizliğinde kendimiz nasıl da tanıyoruz.
