Ölümlerin en güzelini ve anlamlısını yaşıyor gibiyim.
Parça parça ölürken kendi kutsal savaşımı kaybetmiş gibiyim.
Onur kırıcı yok oluşlar ve vazgeçtiğini gösteren bulgular.
Bir sürü terk eden vazgeçen gördüm ama hiç biri bu kadar canımı yakmamıştı.
Olmadığını anlamak ve olmanın aslında olmamak olduğunu fark etmek çok kötü.
Enerjin bile kalmamış ama uğrayacağın adresler çoktan tedavülden kalkmış.
Değişen sokak isimleriyle yerlerine gelen kafanda tutamadığın rakamlar seni tutsak olduğun küçük dünyanda bile etkisiz hale getirmiş.
Biriktirdiğin kaybedenlerin hikayelerini yazabilmek son çıkışın.
Yoksa ölmeyi bile güzel zannedeceksin.
