Gün boyu çalışıp ekmeğini kazanmak için yaşarken asıl amacımızın dışına çıkmıyorduk elbet.
Gizli gizli kafamızın içerisinde gerçek emellerimizi düşünüyorduk.
Bu kadar çok çalışmak bana genlerimden geçmişti ama bir arpa boyu ilerleyememek bana özgüydü sanırım.
Çalışmazsan cebine bir kaç kuruş bile girmiyordu.
Soğuk yada sıcak fark etmiyordu.
Yüzümüze sıcak rüzgarlar vurmasa da yüzümüz her daim sıcakkanlı oluşumuzdan dolayı kızarıktı.
Bir gece öncenin alkol sevdası bugün bakışlarımıza yansıyordu.
Her şeyin basit gibi gözüktüğü yaşantımızda çokta basit olmayan sorunlarımız vardı.
Sorunları düşünürken yoruluyorduk.
Çok yakınlardan gelen soğuk rüzgarları anlamak imkansızdı.
Çok uzaklara dalan gözlerimiz yaşlansa da artık toprak bile ıslanmıyordu.
Gizli gizli kafamızda yaşattığımız sanatsal düşüncelerimiz hiç bir zaman kendisine gelmeyecek sırasını bekliyordu.
Tıpkı benim dışarıda ekmek için yaşanan dünya savaşının taraflarından olma zorunluluğum gibi.
Bir çok şeyle uğraşırken arada sırada olsa da ağzımdan doğru bir şeyler dökülüyor.
Okulu bile bırakmanı anlayabilirim ama gitarı bırakmana asla izin vermem.
