insanın aklını aşan bir şeyse insan düşündüğünde sınırlı bir yerden bakacağı için asla tam olarak tanrıyı kavrayamayacak ve açıklayamayacak.
hal böyle olunca kişilerin geliştirdiği tüm tanımlar yanlış olacak.
mesela pozitivistlerin dinin geçiş aşamalarına getirdiği tanıma bakarsak dinin de bir evrimsel süreci olduğunu ve tanrı tanrımının da belli dönemde somuttan daha soyuta ilerlediğini görürüz. peki dün tanrıyı somut düşünen ilkel akıl dediğimiz akıl neye göre ilkel?
insan aklı ilerledikçe bugün ki düşüncelerimizi de ilkel olarak sınıflandırmayacağımız ne malum? bizden sonrakiler de bizim fikirlerimizi yetersiz, geri ve ilkel bulacak.
yani şunu demeye getiriyorum: insanlar yıllar boyunca tanrıyı o anki bilgileri ve akli gelişimi ekseninde açıklamaya çalıştı. milyonlarca da tanrı tanımı geliştirdi ve bir kaçını deneyip başarılı oldu bugünlere getirdi.
ancak insanın sınırlı beyni ve kendi içinde tanrıyı kendi tabiat kurallarıyla mantık çerçevesine oturtma çabası her daim tanrıya sınırlı bir bakış ve tanrı hakkında yanlış bilgidir.
biz tanrıyı düşündüğümüz anda kendi sınırlı seviyemize çekip bir nevi tanrı gerçeğini bozmuş oluyoruz.
bu yüzden tanrıyı düşünmek gereksiz olmuş oluyor.
apateist veya agnoist olmuş olabilriim şu an. aman jesus christ. ay ben şok.
