her zaman bana ev arkadaşıdır, ona göre ben onun misafiri de olabilirim emin değilim. asla yalnız bırakmaz. tek başıma ağladığımı sandığım anlarda bir anda bir yerden çıkıp gelir.
içinde emekli bir öğretmen vardır, pencere önünde oturup geleni gideni izlemeye bayılır.
ayrıca vefalıdır. hastalıktan ağladığım kış aylarında yanımda olan tek kişi olduğu yetmezmiş gibi, önce kalorifere sonra göğsüme oturarak beni tedavi etmeye çalışır. canımdır.
