istemediğin dünyada yaşarken istediğin yaşamı yama yapıyordun sıradan hayatın anlamı bilinmeyen yüzüne.
Geçen günlerin hiç biri birbirinden farklı değildi.
Aynı yollarda aynı duygularla aynı amaç için ilerliyordun.
Sıkıcı gelen hayata katlanma sebebin kendine kalan zamanlarda kafana göre takılabilme özgürlüğündü.
Aklıma kendimden başka bir şey gelmiyordu.
Bana her şey kendimi anlatıyordu.
Hatırladıklarım ve yol ayrımlarında vedalaştıklarımız.
Aklım sanki geriye doğru işliyordu.Bir kaç gün öncesini hatırlamak güçleşirken yirmi sene öncesini düşünmek daha kolaydı.
Üzerimize yağan zaman ve sert geçen mevsimleri bizi duygularına tuzla dağlanmış adamlar yapmıştı.
Hissiyatsız olmuştuk ama hisli yazma sebeplerimiz vardı.
Birde hala yeni bir şeyler hissedip şimdi ki zamana ayak uydurabilen orta yaşlı anlamlı bakışlarımız vardı.
Yüzyıl geçse de değişmeyecek yapımızla değişen dünyanın dinazorları olmaya şimdiden adaydık.
