Yazar yalnızlığımın kendime ayırdığım alkollü gece yarılarında kafamda ki sessizliği protesto etmek için bir kaç kadeh fazla içip müziğin sesini açıp kendime gelmeye çalışıyordum.
Kafamda coşmalar yaşanıyordu.
Mutluluk hormonu taşan anlarda beni üzecek mutlu edecek şeyleri hatırlıyordum.
O kadar mutluyken mutsuzluğun cezbeden güzelliğinde canım çekiyor terk edilip,bir başına bırakılmayı.
Kendimi çok seviyorum ve beğeniyorum.
Beni beğenmeyenleri sayıyorum.
Beğenmeyenlerin beğendiklerini gördüğümde kendimin daha güzel olduğunu görüyorum.
Ben daha iyiyim.
iyilik ve güzellik kavramı göreceli.
ilk gördüğünde seversin yada zaman içinde alışırsın.
Sevme kriterlerin iyi yaşam koşulları ise eğer sen kendine boş bir gelecek sunuyorsun demektir.
Sevmeden seviyorum diyorsan koca bir ihanettir.
O kadar çok terk edilip o kadar çok reddedildim.
Hepsi gençlik yıllarımda kaldı.
Terk edenler gerçekten güzeldi.
Tercih ettikleri benden güzel değildi.
