üniversiteyi istanbul'da aylık ortalama 700-800 tl ile gecinerek okumuştum. birkaç aydır da 4 bin tl'ye yakın bir maaşla geciniyorum, bir şekilde talih yüzüme güldü.. ailemin yanında yaşıyorum, kira, mutfak masrafı filan yok. hiç borcum da yok. çoğunluğunu özgürce harcayabilecegim tr standartlarınin ustunde sanırım iyi bir maaş.
ancak bu parayla ne yapılır gerçekten bilmiyorum. acik konuşayım; asosyal herifin tekiyim. doğru düzgün bir sosyal yaşantım yok. güzel kıyafetler alayım, efendim şurayı gezeyim göreyim gibisinden planlarim da yok. kısacası sap gibi yaşıyorum. ha mutluluk getiren meblağ bu değil, farkındayım; ancak bahsettiğim, ani biçimdeki bu ciddi refah artisinin yaşamdan aldığım hazzı hiçbir biçimde etkilemediği yönünde..
şöyle bi düşünüyorum, ben hayatta ne istiyorum diye. hiçbir şey istemiyorum arkadaş, hiçbir şey.. karnım doysun yeter. arada bir rakımı birami çekeyim, uzatayim ayaklarımı, daha ne olsun. en önemlisi sağlıklı olayım. etimi, proteinimi düzgün yiyebileyim yeter.
kısacası şunu söyleyeyim; yaşamasını bilmedikten sonra, hayata karşı o incelikli, mistik bir kavrayışa sahip olamadiktan sonra her şey boş. sadece anlık hazlarla tatmin ediyorsun kendini.
