uzun uzadıya nevrotik ve melankolik bir selam çakmalıyım bunu kimse okumadığı için.
Aşktan, dertten, yalnızlıktan söz etmeli, belki okkalı bir kaç argümanla varlığımın keyfiyetsizliğine dair lakırdılar etmeliyim.
ama hayır. Ben mutluyum. Üstelik sadece tam şu an yaşadığım, bu entry'i yazdığım ve düşünme yetilerimin gökyüzünün uzanıp giden gri kokusunda hayatımın geçişini izlemeye kadir olduğum için de bahtiyarım.
Odamda yalnızım. Kahvem soğudu. Sigaramın tadı boğazımda pelte bir dostluk anısı gibi. binanın altında polisler alkol uygulaması yapıyor ve bir sarhoş narası, tepe lambalarının kırmızı mavi gölgelerine çarpıp klavyeme düşüyor. Hiç alkol almadım belki bundan hepinizden çok bilirim sarhoşluğu.
Masam granitten. Ofisi açarken paramız yoktu mutfak tezgahı yapan bir abi dükkandaki bu teşhir ürününü hediye etmişti. bir reklam ajansının granit masada rent a car cı edası ile oturan ve aradan geçen zamanda parasız günleri unutmamak için bu masayı asla değiştirmeyen modern zaman romantiğiyim belki.
az biraz anlarım sevmekten öptüm bir iki kızı onlardan izin almadan. Bana sormadan geldi tüm planlar hayatıma. Ben hepsine sonradan uyum sağladım.
Sağlam beşiktaşlıyım ama anti emperyalist gençlik geçip gidince coca cola'ya bir reklam filmi yapmak için sigaradan bile vazgeçerim.
insanım lan ben sözlüğün kimse okumasa da başlığında bu entry'yi okuyan işsizleri, güzel insanlar, aşk acısı çeken ve sivilceleri mutlu olan harika insanları.
insan olmanın tadına varın. Yokluğunuzu yaratılmasını yaşamadınız çünkü...o azabı bilmiyorsunuz ve tadına varın insan olmanın...
Bu kadar sanırım. Polis sarhoşu yere yatırdı. adam bilmem kimin yeğeniymiş...
