Bir şeyler anlatmaya çalışırken bir şey anlatma motivasyonumun musluğunu borcundan dolayı mühürlemişlerdi.
Tıs diye ses bile gelmiyordu.
Müdahale edersem cezalandırılacağımı söyleyen bir not bırakmışlardı.
Fatura ödeme güçlüklerinde ihtiyaçlar inatlaşır gibi artıyordu.
Kafamın içerisinde gökyüzüne bakıp dualar edip bir şeyler istiyordum.
işlerin iyi gitmesini diliyordum.
Yaşamak için yiyecek bir şeyler satın almak zorundaydın.
Kazandığın paranın ezici üstünlüğü mutfak masraflarındaydı.
Yemeden içmeden olmazdı.
Büyük marketlerin bol ışıklı gıda satan tezgahlarına yaklaşıp açlığını yatıştıracak kadar alışveriş yapıp kendini avutuyordun.
Midende ki açlık son bulmuyordu.
Doymak ve iyi beslenmek için cebinde hatırı sayılır meblağ olmak zorundaydı.
Kırmızı ve beyaz etin yanında balık tüketmeliydin.
Süt ve süt ürünleri,bakliyat.
Kafan gelişsin diye kuruyemiş.
Sonuç;
Tezgahın önünde boş cebinle gezinip avucunu yalayan adamlar gibi boşa atarsın kulaçlarını.
Hayat pahalı ve bir o kadarda acımasız.
Yazabilmek için ona odaklanmak lazım.
Yoksa çelme yedikçe sakatlanırsan bırak yazmayı yaşamak bile mucize bu şartlarda.
Dip not;diyelim ki cebinde tonlarca para var ama dolu market araban köküne kadar sahte.
