iyiki var. insanların bencillikleri,anlayissizliklari,kanlarinin beş kuruş etmeyisi çok yordu beni bu genç yaşımda. genellikle hayallerimi yalnızlık yada en fazla bir eş ve bir,iki de dost uzerine kurmaya basladim. bu da pek care degil,hayat ister istemez farkli insanlarla muhattap olmak zorunda birakiyor.geriye bu bozuk düzenden,asagilik insanlardan kurtaracak bir tek ölüm kaliyor. ya sonsuzluk olsaydi bu dunyada? sanirim ruhumuz iyice kirlenecek,hepten birer bok cuvalı haline gelecektik. ölüm,temizliktir insanoglu icin ama ne yazik ki en cok korkulan yegane gercektir de. ne kadar korkuyorsak ölümden o kadar kirli bir ruhumuz vardır.
