perşembe günü film ekimi kapsamında beyoğlu sinemasında çok ne olup olmadığına bakmaksızın rastgele bi filme bilet almıştım. işten 18 de çıkıyorum. 10 dakikada taksim'de olsam, yemeği atıştırsam, sonrasında yeşilçam sokağı'nda bi çay içsem 10 dakika kala sinemaya giderim diye düşünüyordum.
planlamada düşünülmeyen tek husus sinemaya giderken çişimin gelmesi oldu. beyoğlu sinemasının tuvaletine girmekte fayda var derken, pisuarda usulca işimi görürken, birden borazan sesli iki adam yandaki pisuarlara sıralandı. en sağdaki pisuardan hafifçe soluma baktığımda karşımda nuri bilge ceylan'ı gördüm.
o an için çişi tazyikten yavaş moda aldım. o çiş artık ulvi bi çiş haline gelmişti benim için.
filmde de üç dört sıra arkama oturmuştu nuri ağabey.
