Bugün camide üzerinde arapça ya hüseyin yazan şerbet (pet şişede) dağıttılar. Karnım tok olduğu için içmedim eve götüreyim dedim. Eve gidene kadar başkalarının beni suriyeli sanarak pis gözle baktığını düşündüm. Biri bir şey dese türküm ben oğlum ne diyosun diyecektim. Hatta annemi arayıp muntazam turkcem ve düzgün diksiyonumla anne bir şeyler lazım mı markete ugramamı ister misin diye sormak geldi.
O kadar kalabalıklar ve etrafımızfalar ki Düşünün sırf elimde arapça kabı olan bir şey nedeniyle bunu hissettim. Eskiden olsa böyle düşünmez hissetmezdim bile.
Inşallah gidersiniz de elimizde etrafimizda arapça bir şey olduğunda aklımıza gelmezsiniz. Tez zamanda inşallah.