insan öldürmenin kabul edilebilir bir tarafı olmasa da, kızına tecavüz edilen bir babanın tecavüzcüyü öldürmesi en insancıl olanımızın bile en derininde ruhunu oksadığı bir gerçektir. toplu katliamlardan, maddi çıkar uğruna, namus adına işlenen cinayetlerden bahsetmiyorum elbette. orman yakmanın ise neresinden tutarsan tut elinde kalan bir yanı var. konuşamayan varlıkları cansız kabul eden ve özü doğa olan ancak bu reddeden bencil yaratıklarız, törpüleyebilenler var elbette, muhabbet kuşu konuşunca sevinçten zıplayanları görünce çok gülerdim. neden bilmem komik işte. hırslı olmanın faydası olabilir insanlığa. ama maddi hırs en büyük kazığı hırslı olana değil, yok saydığı diğerlerine verir en çok. terörle eş değer tutamıyoruz, insan ölünce atılan çığlıkları atamıyoruz orman yangınlarında. belki de arkasından ağıt yakacak akrabaları olmadığı içindir. cenaze töreni düzenlenmiyor ne de olsa. yıllar sonra yanan kül olan arazilere atılacak temelin açılışına bir devlet bakanı gider kırmızı kurdeleyi kesmeye alkışlar eşliğinde. ne de olsa teknoloji ilerledi. oksijen üretebilecek miyiz bakalım.
