Tek vasfı 5-10 kişiden mürekkep gençlerbirliği tribünlerinde gözükmesi olan sözümona yazarımsi olarak tanıyorduk bir ara kendisini. Oradan ahbaplığinın olduğu yayinevi sahibi abilerinin sayesinde yazar oldu, toplumun alışılmiş kalıplarınin dışına çıkarak, kitaplarında şehit hassasiyetiyle bile kendince alay ederek, edebiyat zevki gelişmemiş, sike sürelecek edebiyat birikimi olmayan, ortaokul zekasını aşamamış belli bir grup okuyucu da elde etmişti. Burayı bitirmeden şunu da söyleyim şu alt kültüre (çomarlara) hitap eden meşhur ankara polisiyesinin aykirı komseri de gençlerbirliği taraftaridır(gerçekte de). Ankarada dayım yok ama yapımcım, yayıncım var. Koçum benim. Emrah serbes bundan 40 yıl önce yazarlık yapsaydı "turkiye" edebiyatının sayılı yazarı olarak nitelendirilecekti bu baģlantıları sayesinde. Kendisi adına şanssızlık tabi
Gelelim vukuata. Yaptığü ucuz şov kitlelerce yutulmamış görünüyor. Bir grup istisna mal pek tabi kaideyi bozmuyor. Alkollü olduģunu kendisi de söylüyor o yazısında. Uyuşturucu var mıydı? Ilkokullu okuyucularının Ruhları sarsan o kitaplarının genel panaromasina bakarsak kanımca evet ama kanitlanabilir mi? Keşke ama zor.
Gönül ister ki hapislerde çürüsün. Sikik zihniyeti gibi. Ama biz ne katiller, ne canavarlar çıkarttık hapislerden, ne orospu çocukları kurtuldu iplerden. Umudum yok 5 ay sonra çıkar. Hatta bunu bir kitabına da yine o marijinal fikirleriyle konu eder. Malesef.
