Kara motorun üzerinde giderken objektife gülümsemeyen yüzümün kara kalem çalışmasının yapılmasını istiyordum.
Fotoğraf makinesinin yansıtamadığı vurguları beyaz kağıdın üzerinde görmek aklıma düşmüştü.
Kendini bu kadar severken kendini yerip kendinin üzerinden prim yapmaya çalışan yazıları kimsenin okumadığı adrese denk geliyordu.
Çıkmaz sokakları arıyordu.
Doğru tarifi kimse bilmiyordu.
O kadar mı sıkılmıştı?
Terk edilmişti.
Psikolojesinin garanti süresi bitmişti.
Yenisiyle değiştirilemezdi.
Sürekli kendini yargılıyordu.
Yöntemleri çökmüş başarısız bir adam olarak kimsenin fark etmediği tarihte yerini almıştı.
Farkındalık yaratacak kadar uyanık değildi.
Başarısızdı işte be.
Poz vermek istediği fotoğraf karesiyle hatırlanmak istiyordu.
Nafile çıkışlarıyla etkisiz de olsa sıfır kadar başarı katsayısı olup kendi diyarında mutlu olmak istiyordu.
