yeni hastaneden geliyorum. alıştığımı sanıyordum ancak her açılan yara bambaşka. 2009 dan 2017 ye kardeşimden, babama herkesi kaybetmişken ölümün soğuk yüzü hala kendini hissettiriyor. yarın tekrar yıkanma merasimi, toprak merasimi, dualar ve hayata tekrar alışma... amq hayatı, bayiler de kapalıydı son kırmızı tuborgum kalmıştı onu açtım. whats ı yokladım herkes uyuyor haliyle, evde tek ölümün ne menem? bir şey olduğunu tekrar ve tekrar sorguluyorum. 2009 dan bu yana kendini unutturmayan "ölüm".
