Sessizce düşüyordu ağaçtan aşağıya kuruyan yaprak.
Yeşildi aslında yapraklar.
Mevsimin garantisinde sürdürüyorken yaşamı kafamızı karıştırıyordu esen rüzgarlar ve üşütmeler.
Sonbaharı özleyecek kadar yaz yaşamamıştık.
Aslında üşümek özlenecek bir şey değildi.
Sıcağın rahatsız ettiği insanların arasında yaşarken hayıflanmaları duyup soğuk havalara dair aklıma bir şeyler geliyordu.
Hava sıcaktı hala ve biz karamsardık.
Sonunu düşünüp kahraman olamıyorduk.
Önce sonbahar gelecekti sonra kış gelip mevsim sevgimizin içine edecekti.
