Ankara da sallanmıştı beşik gibi.
Elektrikler kesildi.
Doğalgaz kesildi.
Herkes sokakta ne oluyor diyordu.
Tvler elektrik olmadığından açılamıyordu.
Olan cep telefonları çalışmıyordu.
El radyolarından haberler dinleniyordu.
istanbul Düzce adapazarı dümdüz olmuştu. Radyodan dinliyordu çoğu.
Ankara'da sadece iki ışık vardı o gün.
Biri Anıtkabir diğer Kocatepe.
Başkent bile çaresizdi, gece karanlığında.
Gün doğdu.
Hava aydınlandı.
Elektrikler geldi.
O dakika anladık.
Çaresizlik, korku, telaş.
Bir bebek çıktı. Sonraları.
ABD başkanı clinton geldi Türkiye'ye.
Yardım istendi.
Adamı oraya götürdüler.
Bir bebek aldı kucağına.
Bebek burnunu sıktı patlıcan burunlu amerikalının.
Resmî rakamlar 17000 can kaybı dedi amma bütün millet az çok bilir 50000 bin civarı kaybımız olduğunu.
Yıkıldık.
Darmadağın olduk.
Yardımlar aktı bir taraftan.
En kazları ölüleri soymaya çalışan şerefsizleride gördük.
Bir daha yaşamayalım.
Allah bu millete bu acıyı bir daha yaşatmasın.
17 ağustos herşeyi ile Zordu.
Kaybı olanların başı sağolsun.
