imkansızlıkların kol gezdiği zamanlarda imkanlar bolca volta atıyordu bizden uzaklarda.
Doğru zamanda doğru yerde durup şansı iyi değerlendirmek yerine;
Şans denen şeyin insanlarla olan bağlantılarını irdeleyip kara kökünü falan anlamaya çalışıyorduk.
Şans kelebeği etrafta uçuşup uğurlu birinin üzerine konuyordu.
Kaos teorisinin bir kelebeğin kanat çırpışında olabilme ihtimaline kafa yorarken bir çoğunun cepleri doluyordu.
Tozlarını yitiren kelebekler hüzün sebebi olurken peri tozlarının garantisinde kendimiz gibi olmamız için kendimizi gaza getiriyorduk.
Hayal kurma yeteneğimizin sonucunda en doğru yerdeydik.
Pi sayısının denklem kurma yetisinde dünyanın döndüğü dengenin kafamızda oluşturduğu bakış açısıyla hayata bakıyorduk.
Paralar bir çoğunun hesap cüzdanını dolduruyordu.
Ama benim kafam bu yazıda kelebeklerin anlatılma şekline takılmıştı.
O kadar özgür o kadar muhteşem.
Kanat çırpışlarının uçmaya özendirmesi insanları ve artık gökyüzünde uçan insanların hiç bir şeyi umursamaması.
