Planlar yapıyorduk.
Hayattan ve ekmek para kazanma savaşından sonra arda kalanlarla sosyalleşmek için kafa yoruyorduk.
Strateji oyunları gibiydi,insanı geriyordu.
Şu saatte burada olacağım yada şu saatte dışarı çıkın cümleleri favorilerimdendi ama bir kaç saat öncesinden kuramıyordum.
Olasılıklı olabilme ihtimalleri tartışılır hayal aşamasında ki tasarıları sevmiyordum.
Kibar emir kipli cümleleri kurup tam vaktinde buluşma yerinde olup hayalleri gerçekleştirmek için adım atmak istiyordum.
Karnımın doyması için para kazanmam gerekiyordu.
Akşam üstü planlarımı bozan bütün telefonlar bana kazandıran hareketlerdi.
Bitiş çizgisine kadar sırtında koşarak damacanayı taşıyıp her kapıda gülümsemek ve sonunda hala mesainin bir türlü bitmemesi sinir bozucu.
istediğin anda istediğin yerde olamamak acı ama yapacak bir şey yok.
Bir gün her şey terse dönüp telefonun çalmama ihtimaliyle bir çocuk gibi karabasanlarla imtihan olup adam oluyorsun.
Dize geliyorsun işte.
Sosyalleşme çabaların su isteyen müşterinin isteği doğrultusunda gecenin bir vakti Kara Motorla rüzgarı solumakla son buluyor.
Alışmak böyle bir şey.
Öldüğümde bile hadi sen bir kaç sene daha yaşarsın deyip su taşıtacaklar.
