daha önce başını secdeden kaldırmayan, namazı bittiğinde saatlerce dua eden bir insanın, şimdi bir tanrının bir yerlerden kendisini izlediğine kesinlikle inanmaz oluşu mu; yoksa daha önce allah'sızın önde gideni olup, şimdi dünyanın en hassas müslümanı olan bir insanın değişimi mi daha gariptir? bu sorunun cevabını gerçekten çok merak ediyorum. bu bahsettiklerimden biri abim diğeri ise arkadaşımdır. ikisi de inancını ya da inançsızlığını uç noktalarda yaşardı. nasıl oldu da böyle değiştiler? sanki arkadaşım abime, abim de arkadaşıma dönüştü. peki bu ikilemin, bu paradoksun arasında kalan ben, hangisinin doğru olduğuna nasıl karar vereceğim? hangisine inanmalı, hangisine güvenmeliyim? en iyisi kendi yolumu çizmeliyim. herkes için en iyisinin olması dileğiyle. tanrı varsa tüm insanları kucaklaması dileğiyle..
