Kafamın içerisinde kendi halinde dürüst bir dünya vardı.
Uyuşmayan hayatın içerisinde yaşananlar kafamı karıştırıyordu.
Hayal kurmayı seviyordum ama hayatın gerçekliklerini dayatıyorlardı.
Hava çok sıcaktı.
Sıcak havayı seviyordum.
Soğuklar gelsin kendimi buzdolabında hissetmek istiyordum.
Kendim için tek kolonluk lotolar oynuyordum.
Çıkarsa erken emekli olup hayallerimi gerçekleştirecektim.
Kağıt israfına üzülüyordum.
Makineden boşa çıkan kağıt bende bir şeyleri değiştirmiyordu.
Beyaz kağıttan uçaklar yapıyordum.
Yaşam alanım boşa kanat çırpan kağıttan hayal kırıklıklarıyla doluydu.
Hayat yada kader.
Anlatacak çok şey var ama karışık kafa işte.
