artık kendinizi zerre umursamadığınız, gözünüzü karartıp ben intihar edeceğim diye kararlaştırdığınız anda insanın aklına ailesi geliyor. ben yakın bir zamanda intiharın eşiğinden döndüm. intihar etmeyi düşünenler şunu unutmayın. siz ölünce belki kendinizi huzura erdiriyorsunuz ama arkanızda hayatı boyunca gözü yaşlı kalacak bir aile bırakmış oluyorsunuz. öyle kişisel gelişim kitaplarındaki fularlı tipikler gibi herşey düzelecek falan demeyeceğim, hiçbir şey düzelmeyecek ama şu soktuğumun hayatına kendinizi alıştırmanız gerekiyor. kısacası gerçek bu. bazı şeylere kendinizi alıştırınca daha az acı duymaya başlıyorsunuz.
