Kafamın içerisinde sorular.
Sorunlar olmasa sorulan sorulara cevap vermek zor bile olsa çok kolay.
Seçtiğin yaşam tarzından kim pişman olur ki?
Sadece yenilenler ve çaresiz kalanlar.
Kimse yola çıkarken yarını düşünmez.
Yarın çok uzak çok yakın.
Yol yakınken geriye dönmek yolun kalan yarısından çok kat edilen kısmına ayıp.
Yazık kalan kısımlara ve boşa çıkıyor gibi gözüken düşüncelere.
Sıkılmadık ki kendimizden.
Deli gibi çalışıp standardı koruduğumuz da daha iyi yaşayanları görüp kafamız karışıyor.
Daha kolay kazanıp daha iyi standartları olanları görmek tuhaf.
Yolun başında fikirlerimde belliydi olmak istediğim yerde.
Düşünce zehirlenmesi yaşamıyorum.
En başta kabul etmiştim kendimi.
Daha iyi ne olacaktı ki?
Standart buydu.
Bunun haricinde bir şey tasarlanmamıştı.
Kafası önünde yürüyen adam kafasının içerisinde ki düşünceleriyle bir ömür boyunca mutlulukla donanıyor,kafasını karıştıran cazibelere karşı her gece bir şişe şarap içiyordu.
