herkesin ulaşılamaz nitelikte hayalleri vardır çocukluğunda. ulaşana kadar bin türlü dualar eder ağlar sitem eder hayal kurar vs.
işte en büyük üç hayalimden ikisine, ikincisine kavuşmuş durumdayım: güzel , bakıldığında iç giden bi motor. o kadar şoktayım ki, otoparka bırakıp arkamı döndüğümde motorun sesini görüntüsünü falan unutuyorum heyecandan. çünkü bir anda aldım, heyecan bile yaşamaya fırsat bulamadan.
kaldı geriye en büyük çocukluk ve hayatımın hayali: hayatımın aşkını bulup karşısına geçip yüzünü izlemek. sanırım buna da ulaşacam bu kısmetle.
