Çok değil 2 gün önce karşılaşırsam Nası davranacağımı kararlaştıramıyordum. Ters ters mi baksam? Umursamasam mı? Kararveremiyordum. Ya gülümsersem, ona koşmak istersem.. Cenab-ı hak işte.. karşıma yüzde 90 onun benzerini çıkardı. Biranda ne yapacağımı bilemedim. Seiavat getirdim. Çünkü çocuk anki oymuş gibi bana sert sert bakıyordu dövecek gibi. Benziyo da o sandım. Önce tanıyamadım sonra biraz ters baktım dik dik. Çünkü diğer insanlar böyle yapar sende böyle yapmalısın nikimyokki diye karar kılmıştım. Oysa karekterin daha önce tanımazmış gibi davranmaktır. Daha önce hep böyle oldum ve değişmem gerekmiş gibi hissettim. Oysa başından beri doğru olanı yapmışım. Benim için bitmiş bitmiştir. Duygusuzlukla suçlandım. Oysa melankolik biriyim. Bu kadar duygusuzluğu hakettim. insanlara değersiz davranmam ama insanların bi değeri yoktur gözümde. Bu yüzden uzun ilişkileri anlayamıyorum. Dünde olan dünde kalır. Şuan yanımızda olandır elimizdeki her şey. Ve bugün, yarın olunca ölür. Her an boş ve gereksizdir. Şuanın anlık bir değeri vardır ve değer anlıktır.
