annemle birlikte yürüyoruz. o sırada yolda bir tanıdıkla rast geliyoruz. annem selam verip yoluna devam ediyor ama dedikodu bu ya, içinde durmuyor. bir nevi monolog gelişiyor:
a: bu var ya, çok fesattır crysania. bilmezsin sen ama var ya, art niyetli bu!
c: çok da fifi anne, bırak ya!
a: ama var ya, fifilik bile yakışmıyor buna...
c: ahahaha anne koptum ya!
a: ben de koptum, bayadır görüşmüyorum artık x teyzenle.
c: zuhahaha anne sen ne hoş kadınsın ya!
a: o hiç hoş değil ama ı ıh. bir daha selam vermicem. bıdı bıdı bıdı
