biri duyguyla dolu, iyidir. taşıyabilirsen yola sokar, bir meşgale, bir rota verir insana. özlem, kırgınlık, doğasında ölmek olmadığından ancak yaralanmış bir sevgi, belki biraz da kızgınlık.
diğeri ise bilgiyle dolu. en sevdiği renk ne, hangi çiçeğe alerjisi var, hangi diş macunu kullanır, kaç doğum lekesi var... ne birine anlatabileceğin, ne sana fayda eden şeyler işte. dünyanın bütün bilgisi, başka bir insanın gen haritası, karanlık köşesi, kuytusu, kullanma kılavuzu. bu küfe taşıdıkça insanın etini keser, canını yakar. işte ondandır ki bu kefeden alıp alıp ilk kefeye koymak lazımdır. tüm bu bilgiyi özleme, sevgiye, kızgınlığa, kırgınlığa devşirmek gerekir.
