kent merkezi ortadoğululaşmış şehir. geçen bursa adliye sarayı'na yakın bir avukatlık bürosuna uğrayacaktım. metrodan osmangazi istasyonu'nda indim. o büroya doğru yürürken türkçe konuşandan çok arapça konuşana rastladım desem yeridir. dükkanlar tabelalarının altına arapça yazı da eklemiş türk esnaf bile arapları da müşteri olarak çekmek için. sonra bir binadan bir sürü ufak çocuk çıktı okuldan çıkar gibi okul çantasıyla. sanırım eğitim alan suriyeli çocuklardı ki hepsi birbiriyle arapça konuşuyorlardı. o arada suriyeliler yardımlaşma derneği gibi bir tabela ilişti gözüme. herhalde çocuklar da oradan çıkıyorlar dedim. artık büroya tam geldim, bir arabadan da arapça (zannettiğim) yüksek bir müzik sesi geldi. dedim ortamın havasının müziği de geldi şimdi içimden. (meğersem o parça son günlerin populer şarkılarından biri olan mi gna parçasıymış.) bu arada eskiden bu şehirde "bursa bir avrupa şehridir" yazısı yazardı. şimdi oldu o darmstadt caddesi şamstadt. araplar gerçi o zaman da mevcuttu ama turist olarak. bae, suudi arabistan, kuveyt gibi petrol zengini körfez ülkelerinden gelen büyük jeepleri ile gelen o arap turistler kent merkezinde ev kiralarlardı. arapça yazı sadece bu yüzden emlakçılarda olurdu. (ki bunu şehir dışından gelenler hep sorardı neden emlakçılarda arapça yazılar var diye) şimdi arapça yazı olmayan yer neredeyse kalmadı, resmen suriyeli mülteci yuvası oldu o kent merkezi. 24 yaşına kadar yaşadığım kent merkezine bu kadar yabancılaşacağım hiç ama hiç aklıma gelmezdi.
