bir suredir bur kitaba takilmis vaziyetteyim uzerinize afiyet. buldugum her boslukta cikartip onu okuyorum bir bitse rahatlayacagim.
bir yandan laboratuvarda da okuyorum haliyle. ama icim de rahat degil cunku onca kimyasalin arasinda elinize roman alip okumaniz cok normal karsilanmiyor. bunun rahatsizligi var icimde.
ruyamda hocamla atisiyoruz. bana artik gelmene gerek yok senin diyor. ben paspas oluyorum ama lutfen demeyin oyle kitap bitince birakacagim valla billa diyorum. epey dil dokuyorum ama ikna edemiyorum.
sonra sahne degisiyor, uzerimde concon bir elbise var ayakkabilarim postal bot. bir odaya giriyorum, boynundan iple kendini asmis bir adam sallaniyor odanin ortasinda. gidip yanasiyorum iyice, sen oldun mu diye soruyorum, adam kafasini kaldirip evet oldurduler diyor. merak etme, bulacagim bunu kimin yaptigini diyorum cikiyorum. ama cok sinirlenmis vaziyetteyim.
sahne bir kez daha degisiyor. bu defa bir lisenin icinde ayni concon kiyafetlerle dolasirken buluyorum kendimi. ama sonrasi yok.
ben totomun acikta kaldigini dusunuyorum ama hayirlara umarim.
gunaydinlar.
